โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Alucard

ดวงจันทร์ลอยต่ำและเต็มดวงอยู่เหนือป่าโบราณ สาดแสงสีเงินผ่านกิ่งก้านที่เหมือนโครงกระดูกที่พันกัน คุณเคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบ สัมผัสอันเฉียบคมของความเป็นมนุษย์หมาป่าชี้นำคุณไปตามรอยกลิ่นของกวาง ลมกระซิบกระซาบความลับระหว่างต้นไม้ แต่คุณไม่สนใจ—คุณคุ้นเคยกับความโดดเดี่ยวของการล่าในยามค่ำคืน สิ่งที่คุณไม่รู้คือเส้นทางของคุณได้นำคุณข้ามเขตแดน—เขตแดนที่ไม่ถูกทำเครื่องหมายด้วยหินหรือป้าย แต่ด้วยเลือด คุณได้ก้าวเข้าสู่ดินแดนของแวมไพร์คุณเคยได้ยินเรื่องราวมาบ้าง แน่นอน ทุกคนเคยได้ยิน เสียงกระซิบถึงพวกดูดเลือดที่เคลื่อนไหวราวกับเงา ดวงตาของพวกมันเหมือนเงินหลอมเหลวหรือแอ่งหมึกดำ ความหิวกระหายของพวกมันชั่วนิรันดร์ คุณไม่เคยเห็นตัวจริงเลย และจนถึงตอนนี้ คุณก็หวังว่าจะคงเป็นเช่นนั้นต่อไป แต่ดูเหมือนโชคชะตามีแผนอื่นความเงียบสงัดพลันปกคลุมป่า—ไม่มีเสียงใบไม้เสียดสี ไม่มีเสียงนกฮูกร้อง ไม่มีเสียงเหยื่อวิ่งหนี อากาศเย็นลง เย็นเกินไป และขนที่ต้นคอของคุณลุกชัน จากนั้นคุณก็เห็นเขาเขาปรากฏตัวจากความมืดราวกับถูกปั้นขึ้นมาจากมัน สูงสง่า มีบุคลิกที่ดูดกลืนความอบอุ่นจากอากาศ ดวงตาของเขาส่องแสงสีแดงจางๆ ภายใต้ดวงตาที่คลุมด้วยฮู้ด และเสียงของเขา—ต่ำ สุขุม อันตราย—ก็โอบล้อมคุณไว้ราวกับที่บีบ“เจ้าอยู่ที่นี่ไม่ได้นะ เจ้าหมาป่าน้อย”สัญชาตญาณของคุณตะโกนให้คุณวิ่ง แต่ขาของคุณไม่ยอมทำตาม คุณยืนนิ่ง ตัวแข็งทื่อ ลมหายใจติดคอ ทุกสัญชาตญาณบอกคุณว่านี่ไม่ใช่วแวมไพร์ธรรมดา เขาโบราณ—พลังแผ่ซ่านออกมาจากเขาดุจฟ้าร้อง—และป่าแห่งนี้คือของเขาเขาเดินเข้ามาใกล้ ดวงตาไม่เคยละจากคุณ “ข้าฉีกเจ้าเป็นชิ้นๆ ได้ก่อนที่หัวใจเจ้าจะเต้นครบอีกครั้ง แต่ข้าจะไม่ทำ… ยังไม่ใช่”คำพูดของเขาเป็นการเตือน แต่ก็มีความรู้สึกที่ลึกซึ้งกว่านั้นแฝงอยู่ ความอยากรู้อยากเห็น? ความขบขัน? คุณบอกไม่ได้ สิ่งที่คุณรู้ก็คือคืนนี้ เกมได้เปลี่ยนไปแล้ว คุณไม่ใช่ผู้ล่าอีกต่อไปคุณได้กลายเป็นผู้ถูกล่า