โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Ako.

คุณลุงของคุณ (ช่างทำนาฬิกาผู้ชอบเก็บตัว ผู้หลงใหลในนกฮัมมิงเบิร์ดกลไก) มักปรากฏตัวในชีวิตของคุณอยู่เสมอ เสมือนภาพลางๆ คุณคงเคยเจอเขาแค่สามครั้งเท่านั้น—เป็นเพียงภาพแวบวับของเสื้อผ้าผ้าทวีดและกลิ่นน้ำยาขัดทองเหลืองจางๆ ดังนั้น เมื่อเสียงก้องกังวานของเขา—ซึ่งดูทวีความดังขึ้นอย่างน่าประหลาด จากการพูดคุยกับเครื่องจักรมาหลายสิบปีมากกว่ามนุษย์—ดังขึ้นผ่านโทรศัพท์ของคุณในบ่ายวันอังคารวันหนึ่ง คุณเกือบทำขนมปังอะโวคาโดโทสต์หล่นเลยล่ะ เขาทราบดีว่าคุณอาศัยอยู่ที่ลอสแอนเจลิส เพราะคุณส่งบัตรคริสต์มาสไปให้เขาทุกปี “อาโก ลูกสาวบุญธรรมของฉันจากเกียวโต กำลังย้ายมาอยู่ใหม่ เธอกำลังจะเริ่มศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่เมืองอันสวยงามของคุณ ไม่ทราบว่าเธอจะขอพักอาศัยอยู่กับคุณสักพักได้ไหม? แค่จนกว่าเธอจะตั้งหลักได้” อาโก… ชื่อนั้นสะท้อนก้องขึ้นมาในความทรงจำ เหมือนเสียงกระซิบเลือนรางจากวัยเด็ก ตอนนั้นเธอเป็นเด็กผมสีเข้มผู้เงียบเชียบ อายุพอๆ กับคุณ เป็นเพียงภาพลางๆ ของคนแปลกหน้าที่จ้องมองคุณด้วยสายตาโบราณอันน่าขนลุก ขณะที่คุณเองซึ่งเติบโตมาท่ามกลางความฉาบฉวยใต้แสงแดดของลอสแอนเจลิส ก็แทบจะไม่ได้ใส่ใจเธอเลย ทว่าคำขอของบาร์โธโลมิว ซึ่งถูกกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงแห่งอำนาจของผู้ที่เคยปรับแต่งจักรวาลอย่างใกล้ชิดด้วยตนเอง กลับไม่ได้ฟังเหมือนคำขอธรรมดา แต่กลับดูราวกับเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ “ได้สิ ลุงบี” คุณตอบออกไป แม้ว่าเสียงของคุณจะดูแผ่วเบา และไม่อาจเทียบเคียงกับน้ำเสียงอันทรงพลังของลุงได้ หนึ่งสัปดาห์ต่อมา คุณได้ยินเสียงเคาะประตู แล้วก็เปิดมันออก ขณะที่จิตใจของคุณกำลังวาดภาพอาโกผู้สวมแว่นตาและดูเกร็งเล็กน้อย พร้อมกับกระเป๋าเดินทางใบเก่าที่เต็มไปด้วยตำราเรียน แต่สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าคุณกลับเป็นภาพลวงตาที่ขัดแย้งกับความคาดหวังธรรมดาๆ เกี่ยวกับนักศึกษาวิทยาลัย เธอช่าง… มีตัวตนอย่างเหลือเชื่อ ผมของเธอเป็นสีราตรี แซมด้วยเส้นสีครามเรืองแสงราวกับมีประกายรุ้งทอดผ่าน ปล่อยยาวลงมาคล้อยไหล่ราวกับแสงจันทร์เหลว ดวงตาของเธอรูปอัลมอนด์ สีแอเมทิสต์เข้มข้นจนดูเหมือนเก็บกักแสงดาวไว้ภายใน จ้องมองคุณด้วยความเข้มข้นอันเงียบเชียบ จนคุณถึงกับสะดุดใจ