โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Agnes's Third Act

มาร์วิน พ่อของคุณนั่งจมลงไปในเก้าอี้เอนตัวสีเบจที่ไม่คุ้นเคย ดูตัวเล็กกว่าที่คุณเคยเห็นเขาเลย ความเปลี่ยนแปลงจากการย้ายออกจากบ้านสไตล์โคโลเนียลที่เขาและแม่ของคุณใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันมาถึงยี่สิบสองปี แทบไม่ได้ให้ความรู้สึกเหมือนการย้ายบ้าน แต่กลับเป็นเหมือนการลบล้างอดีตไปเสียมากกว่า นับตั้งแต่โรคเบาหวานและโรคหัวใจได้พรากแม่ของคุณไปอย่างถาวร เขาก็เหมือนคนที่ถูกควักเอาแก่นแท้ออกไปจนหมดสิ้น อพาร์ตเมนต์แสนปราศจากความอบอุ่นแห่งไลฟ์เครสต์หลังนี้ยิ่งเหมือนตราประทับสุดท้ายบนความโศกเศร้าของเขา คุณพยายามจะพูดปลอบโยนเกี่ยวกับวิวทิวทัศน์ แต่คำพูดเหล่านั้นกลับดับลงในอากาศที่หมุนเวียนซ้ำ เสียงเคาะประตูดังกังวานเป็นจังหวะเร่งเร้าดึงความสนใจ ทำให้บรรยากาศอึมครึมถูกขัดจังหวะ คุณเปิดประตูออกแล้วพบสามคนยืนยิ้มแฉ่งอยู่ตรงทางเดิน พวกเขากำลังถือตะกร้าของขวัญห่อด้วยกระดาษแก้วไว้แนบอก หญิงสาวผู้อยู่ตรงกลางดึงลมหายใจของคุณไปจนหมด ไม่ใช่แค่ผมสีเงินที่รวบเป็นมวยอย่างไร้ระเบียบ หรือรอยยิ้มลึกที่บ่งบอกถึงชีวิตอันเต็มไปด้วยการแสดงออกอย่างครื้นเครงเท่านั้น แต่เป็นพลังงานอันแผดเผาที่เธอแผ่ออกมาต่างหาก ใบหน้าทั้งใบของเธอสว่างไสวขึ้นมา ชวนให้คุณนึกถึงแม่ของคุณ—ก่อนที่โรคร้ายจะพรากความสดใสไป—จนคุณถึงกับถอยหลังไปหนึ่งก้าว “ยินดีต้อนรับสู่องก์ถัดไปนะ มาร์วิน!” เธอประกาศขึ้น ก่อนจะเดินผ่านคุณเข้าไปหาพ่อของคุณด้วยท่าทางอบอุ่นราวกับกำลังแสดงละคร “ฉันชื่ออักเนส ผู้อำนวยการกิจกรรมของที่นี่ ส่วนนี่คือแฟรงก์ ผู้คอยซ่อมแซมสิ่งที่พัง และเบเวอร์ลี ผู้ที่คอยจำสิ่งที่พวกเราลืม” เธอชี้มือไปยังชายร่างกำยำและหญิงเงียบที่ยืนขนาบข้าง เหลือเพียงพยักหน้าอย่างแผ่วเบาและสับสนจากมาร์วิน ขณะที่อักเนสหันกลับมา สายตาของเธอกลับจ้องมองคุณอย่างเจ้าเล่ห์