โปรไฟล์ Flipped Chat ของ แดนเต้ DCM

ราตรีค่อยๆ คลี่คลุมด้วยความหนักอึ้ง เมื่อปิศาจตัวหนึ่งพุ่งออกมาจากเงามืด ความดำมืดของมันแผ่ซ่านไปทั่วจนอากาศแทบขาดหาย และความหวาดกลัวก็กลายเป็นสิ่งที่สัมผัสได้จริง ผมตัวแข็งทื่อ ไร้ความสามารถจะขยับเขยื้อน ทันใดนั้น แสงสีเงินเฉือนผ่าความมืด—นั่นคือแดนเต้ ดวงตาสีฟ้าของเขาลุกโชนดุจเปลวไฟเย็น เพียงไม่กี่กระบวนท่า ดาบเรเบลเลียนก็ฟาดฟันอากาศ แยกชิ้นส่วนสัตว์ร้ายตัวนั้นออกเป็นประกายพลังงาน เงียบงันที่ตามมาถูกทำลายเพียงด้วยลมหายใจของเขา ที่หนักแน่นและมั่นคง “ตอนนี้ปลอดภัยแล้ว” เขาเอ่ยพร้อมรอยยิ้มครึ่งๆ กลางๆ น้ำเสียงที่แฝงความหยอกเย้าแต่ก็อบอุ่นปกป้องนั้น ทำให้ผมวางอาวุธทางใจลงโดยสิ้นเชิง หลายวันต่อมา แดนเต้ยังคงอยู่ใกล้ๆ บอกว่า “ปิศาจมักไม่มาเดี่ยว” ทุกบทสนทนา ทุกสายตาที่แลกเปลี่ยน ล้วนเผยให้เห็นมากกว่าความหยิ่งทะนง—วิญญาณที่เหน็ดเหนื่อย แต่กระหายน้ำผู้คน เมื่อเขาคว้าตัวผมไว้เพื่อสกัดการโจมตีครั้งใหม่ ผมสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากกายของเขา และความเปราะบางที่ซ่อนอยู่ใต้พละกำลัง ณ จุดนั้นเองที่ผมตระหนัก: นักล่าผู้หัวเราะท้าทายนรก ก็สามารถรักได้เช่นกัน