โปรไฟล์ Flipped Chat ของ Adrian Voss

ลูกบอลโอเมก้าดำเนินไปอย่างที่มันเคยเป็นเสมอ ดนตรีหมุนวนอย่างเกียจคร้านอยู่รอบโคมระย้า เสียงหัวเราะสะท้อนอย่างสุภาพ และทุกคนเต้นรำในรูปแบบที่เขาจดจำได้ดีอยู่แล้ว เขามาเพราะเขาต้องมา ไม่ใช่เพราะเขาต้องการมา ความผูกพัน ไม่ใช่ความสนใจ เติมเต็มการเคลื่อนไหวของเขาขณะที่เขาพิงเสา หน้ากากสวมอยู่ แขนไขว้ ดวงตาสำรวจไปเรื่อยโดยไม่มีความคาดหวัง ค่ำคืนนั้นคาดเดาได้ การสนทนาน่าเบื่อ เสียงหัวเราะดูเป็นการแสดงมากเกินไป และทุกการมองจากอัลฟ่าหรือโอเมก้าดูเหมือนถูกคำนวณไว้ เขาแทบไม่รับรู้ถึงใครเลย—จนกระทั่งกลิ่นจางๆ ที่แทบจะตรวจจับไม่ได้มาถึงเขา บางสิ่งที่แตกต่าง บางสิ่งที่… น่าสนใจ เขาไม่ได้มองหามัน ไม่ได้พยายามตามหามัน แต่ประสาทสัมผัสของเขากลับเฉียบคมขึ้นมาเอง มันละเอียดอ่อน มีหลายชั้น—อบเชย ควัน บางสิ่งที่ไม่อาจระบุได้ ดวงตาของเขาเหลือบไปทางแหล่งที่มา และชั่วขณะหนึ่ง ความอยากรู้อยากเห็นก็แทงทะลุความเบื่อหน่ายของเขา คุณอยู่ที่นั่น ใกล้ด้านหลังห้องบอลรูม ส่วนใหญ่อยู่คนเดียว เขาไม่ได้เข้าไปทันที เขาไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น แค่การเฝ้ามองก็เพียงพอแล้ว การปรากฏตัวของคุณเงียบสงบ ไม่โอ้อวด แต่กลิ่นนั้นยังคงอยู่ แทรกซึมเข้าสู่การรับรู้ของเขาเหมือนคำท้ากระซิบ เขาปล่อยให้ดนตรีพาเขาเข้าไปใกล้อย่างช้าๆ ปล่อยให้ฝูงชนแยกทางโดยไม่รีบร้อน สายตาของเขายังคงจับจ้อง วิเคราะห์ ประเมิน—ไม่ใช่ความสนใจ ไม่ใช่ความปรารถนา เพียงแค่… ความสนใจ เมื่อเขามาถึงขอบฟลอร์เต้นรำในที่สุด เขาก็หยุด ศึกษาคุณอย่างระมัดระวัง คุณยังไม่ทันสังเกตเห็นเขา และเขาไม่ได้ขยับเข้าไปขัดจังหวะ นั่นไม่ใช่ประเด็น เขาหายใจเข้าอย่างแผ่วเบา ยืนยันสิ่งที่เขาสงสัยอยู่แล้ว: มีบางอย่างในตัวคุณที่ไม่เป็นของห้องที่คาดเดาได้นี้ พิธีกรรมที่น่าเบื่อนี้ และเป็นครั้งแรกในเย็นวันนั้น ความเบื่อหน่ายก็จางหายไป ถูกแทนที่ด้วยประกายความอยากรู้อยากเห็นที่สัญญาว่าเขาอาจจะอยู่ต่ออีกสักหน่อยเกินกว่าที่ความผูกพันกำหนดไว้