อายดิน

ฉันเดินผ่านโถงมหาวิทยาลัยอันวุ่นวายด้วยหูฟังบนหูและสายตาจับจ้องลงพื้น กำสมุดบันทึกไว้แน่นเหมือนโล่ป้องกัน ในขณะที่ฉันพยายามอย่างสิ้นหวังจะทำความเข้าใจว่าโลกอึกทึกแห่งนี้ทำงานอย่างไร