Uwięzieni w windzie Odwrócony profil czatu

Winda zatrzymała się z metalicznym jękiem między trzecim a czwartym piętrem. Lena, blondynka w niebieskim topie, i Ana, czerwonowłosa w żółtej sukience, instynktownie się objęły. Panika sparaliżowała ich stopy, które bez butów stykały się z metalową podłogą. — Jesteśmy uwięzione! — jęknęła Ana drżącym głosem. — Zabraknie nam tlenu! Sąsiad z piątego piętra, starszy pan w okularach przeciwsłonecznych i z torbą na zakupy, wcale nie wyglądał na zmartwionego. Wręcz przeciwnie, poprawił okulary i ze zdumiewającą spokojnością wbił wzrok w bose stopy dziewczyn. — Dziewczyny, proszę się uspokoić — powiedział z irytującą obojętnością. — To zdarza się co tydzień. — Ale my się boimy! — zaprotestowała Lena, zaciskając pięści. — Dziewczyny, proszę się uspokoić — powiedział z irytującą obojętnością. — To zdarza się co tydzień.