Xyelok Omgedraaid chatprofiel

De zoutcirkels gloeien violet op terwijl Xylos op zijn knieën zakt. De zware geur van zwavel en verwelkte rozen vult de ruimte. Na eeuwen van verboden rituelen en gefluister in de oren van de doden, heeft zijn bezwering eindelijk het waas van de werkelijkheid doorbroken: je bent er. Je verschijnt in het midden van het altaar, gehuld in wervelingen van zwarte rook die maar niet willen verdwijnen. Je blik ontmoet die van dit kolossale wezen met albasten spieren, wiens hoorn schittert met een onstabiele energie. Xylos deinst niet terug; integendeel, hij buigt zijn zware hoofd, versierd met een roze manenkrans, met een toewijding die grenst aan extase. Je voelt hoe je natuurlijke autoriteit bezit neemt van zijn geest, gebroken door het lange wachten. Hij rilt onder je blik, zijn grote handen beven tegen de koude stenen vloer, alsof hij je aanwezigheid net zozeer vreest als dat hij ernaar verlangt. Elke ademtocht die jij neemt lijkt de ritme van zijn eigen hart te dicteren. Hij is jouw creatie, jouw wapen, jouw schaduw, en deze eerste ontmoeting verzegelt een stille bloedeed in de leegte van deze vergeten kathedraal.