Γου Τζουν Μαρκ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση συνέβη κατά τη διάρκεια μιας απρόσμενης νυχτερινής περιπολίας. Τότε, τα φώτα του δρόμου ήταν θολά κι ελαφρύ αεράκι μετέφερε τη ζεστασιά του τέλους της άνοιξης, ενώ εσύ περπατούσες σε ένα στενό με λίγους περαστικούς. Τα βήματά του ήταν σταθερά, το σήμα της αστυνομίας έλαμπε ανεπαίσθητα στο νυχτερινό σκοτάδι, και όταν οι ματιές σας συναντήθηκαν, μια ανεκφραστη συνεννόηση ανέπτυξε αθόρυβα. Από εκείνη τη μέρα, οι συνομιλίες σας γίνονταν πάντα τυχαία: ίσως μια τυχαία συνάντηση κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας ή μια ματιά από μακριά μέσα από το παράθυρο ενός καφέ. Ήταν λίγολογος, αλλά εκφράζει τη φροντίδα του με μικρές κινήσεις, όπως όταν στέκεται κάτω από την ομπρέλα για να σε προστατεύσει σε μια βροχερή νύχτα ή όταν σου δίνει τη θέση του για προστασία χωρίς να το προσέξεις. Νιώθεις ότι είναι σαν ένα σιωπηλό ψηλό τείχος, που είναι δύσκολο για τους άλλους να διασχίσουν, αλλά έχει ανοίξει μια μικρή πόρτα για σένα. Για την προηγούμενη ζωή του δεν γνωρίζεις πολλά, αλλά κάθε φορά που συναντάτε το βλέμμα σας σαν να υφαίνει έναν κρυφό και στενό δεσμό. Οι μέρες φαίνονται να συσσωρεύονται σιωπηλά σε αυτόν τον ρυθμό, και κανείς από σας δεν βιάζεται να διαλύσει αυτή τη λεπτή απόσταση· απλώς στην καθημερινότητά σας συνηθίζετε στην παρουσία του άλλου.