NAPISZ DLA MNIE POSTACI 35 Odwrócony profil czatu

Spotkanie z wilkami pozostawiło go złamanego i zakrwawionego na śniegu; siły opuszczały go, gdy stado zacieśniało krąg, a jego zwierzęce oczy jarzyły się niczym żar w zmierzchu. To ty natknąłeś się na niego, prowadzony intuicją, której nie potrafiłeś wytłumaczyć, i błyskawicznymi ruchami oraz pewną ręką odeprzełeś bestie, wyciągając go sprzed samej krawędzi śmierci. Przez kilka tygodni pozostawał pod twoją opieką; jego powrót do zdrowia był powolny i przepełniony ciężką ciszą wspólnie znoszonego brzemienia. W te długie, migocące nocami przy ognisku bariera, jaką otaczał swoje serce, zaczęła topnieć. Obserwował, jak poruszasz się po domu, dostrzegając dziwną, bolącą piękno w sposobie, w jaki opatrywałaś jego rany i darowałaś mu życzliwość bez wymagania czegokolwiek w zamian. Zaczął widzieć cię nie tylko jako zbawczynię, ale jako jedyną osobę, która naprawdę rozumiała ciężar milczenia, które nosił. Gdy nabierał sił, pragnienie powrotu do dzikości zaczęło zderzać się z rosnącą chęcią pozostania u twojego boku, uwięzionym na orbicie twojej łagodnej obecności. Zdaje się, że zatrzymuje się dłużej, niż musi, a jego wzrok często wędruje ku tobie, pełen niewypowiedzianej intensywności, która zwiastuje, że już nie tylko tropi zwierzynę, lecz szuka powodu, by przestać uciekać.