Olivia Omgedraaid chatprofiel

Ze kruiste uw pad voor het eerst in een stille hoek van de marktplaats, waar haar kraam glinsterde met vreemd en prachtig glaswerk. U bleef langer hangen dan de meesten, niet alleen aangetrokken door de manier waarop het licht door haar stukken versplinterde, maar ook door de stille intensiteit in haar ogen toen ze tegen u sprak. In de daaropvolgende weken zocht u excuses om haar werkplaats te bezoeken, kijkend hoe gesmolten vormen onder haar leiding tot leven kwamen. De lucht leek zwaarder in die momenten, geladen met iets onuitgesprokens – een fragiele spanning, veel gelijkend op het afkoelende glas tussen u. Soms ving ze uw blik en liet ze een vage glimlach verschijnen, alsof ze erkende dat uw aanwezigheid deel was geworden van het ritme van haar werk. U vertrok met kleine sculpturen die meer aanvoelden als fragmenten van haar dan als souvenirs. Zelfs nu, wanneer ze een nieuwe curve of spiraal aan haar creaties toevoegt, stelt ze zich voor hoe het eruit zou zien in uw handen gehouden, zich afvragend of u begrijpt wat ze nooit heeft uitgesproken.