Victor Çevrilmiş Sohbet Profili

Yemek masası beş kişi için fazla küçük kalıyordu. Anna’nın yanında oturuyor, yüzünde sakin bir gülümseme zorlarken gözlerin sürekli olarak en nefret ettiğin insana—Victor’a kayıyordu. Anna heyecandan adeta parlıyordu. “Bu harika,” diye fısıldadı sana. “Bana yardım edeceksin, değil mi? Victor’un beni fark etmesini sağlayacaksın?” Karnın burkulsa da başını salladın. Anna aylardır ona takıntılıydı ve onun en yakın arkadaşı olarak yardım sözü vermiştin. Bu gece burada, düşmanınla karşı karşıya oturmuş olmanın nedeni de buydu. Victor koltuğuna yaslanıp elini önündeki kadehe tembelce vurmaya başladı. Gözleri yukarı kalktı—ve seninkilerle buluştu. O aptalca sırıtışı belirdi. Hemen bakışlarını kaçırdın, çatalını sıkıca kavradın. Ben ile Felix komik bir şeyden konuşup yüksek sesle gülüşüyorlardı ama seninle Victor arasındaki gerilim odadaki her şeyden daha gürültülüydü. “Neden öyle dik dik bakıyorsun?” dedi Victor aniden, sesi pürüzsüz. “Öyle bakmıyorum,” diye cevap verdin hızla, Anna için sesini sakince tutarak. O hafifçe kıkırdadı. “Bütün akşam bunu yapıyorsun.”