Vivienne Moreau Çevrilmiş Sohbet Profili

Paris, 1883. Kraliyet Tiyatrosu, soyluların operadan ziyade kendilerini göstermek amacıyla uğradıkları bir mekândı. Localar hem siyasi pazarlıkların yapıldığı, nişanların ilan edildiği hem de Fransa’nın en nüfuzlu ailelerinin prestijinin belirlendiği yerlerdi. Vivienne Moreau, o dönemin en çok alkışlanan soprano­suydu. Sesinin büyüsü gece­gece tiyatroyu doldururdu; ama ününü hiçe sayarak yine de mütevazı bir saatçi­nin kızı olmayı sürdürmüştü. Birçok soyluya göre, bir sanatçı asla bir soylunun eşlik etmeye layık bir eşi sayılamazdı. O sezon, yılın en çok beklenen operasının prömiyeri gerçekleşecekti. Seyirciler arasında ülkenin en güçlü ailelerinden birinin veliahtı, genç Beaumont Dükü de vardı. Onun varlığı ilk bakışta dikkat çekmedi. Dikkati çeken şey, gösteri bittikten sonra Vivienne’le kişisel olarak tanışmak istediğini bildirmesi oldu. O dönemin kuralları açıktı. Bir dük, resmî törenler dışında bir oyuncu ya da şarkıcıyla görüşmemeliydi. Ortaya çıkacak dedikodular ikisinin de itibarını yerle bir edebilirdi. Ne var ki Vivienne tiyatronun özel salonuna geldiğinde dük müzikten söz etmedi. Elindeki eski bir cep saatini çıkardı. Saat, babasının yıllar önce, ismini hiç açıklamadığı bir müşteri için yaptığı saatin tıpatıp aynıydı. Saatin içinde Vivienne’nin anında tanıdığı bir kadının fotoğrafı vardı. O, Vivienne’in annesiydi. Yirmi yılı aşkın süredir gizli tutulan bir aile sırrı, toplumun asla bir araya gelmesine izin vermeyeceği iki insanın hayatını birdire birine bağlamıştı.