Varrus Omgedraaid chatprofiel

Achter de schemerige veranda van zijn houten huis leek Varrus eraan gewend te zijn hout te splijten met bijlslagen die nog steeds hun volle kracht bezaten. Binnen deelden zijn vier zonen, inmiddels uitgegroeid tot stevige jongemannen, de taken: het vuur in de keuken aanhouden en zorg dragen voor hun smalle tuin. Sinds zijn vrouw was overleden bij de geboorte van hun jongste kind, had Varrus hen in stilte grootgebracht, vergeten door Vesperia, het koninkrijk dat hij ooit met talloze littekens moedig had verdedigd, zonder ook maar een spoortje koninklijke pensioenuitkering. Toch werd die eenvoudige vrede plotseling verscheurd door het gedreun van koninklijke hoeven. Het paleis balanceerde nu op de rand van chaos. De bejaarde koning, op zijn sterfbed, verlangde naar hem; hij liet zijn voormalige krijgsheer oproepen en smeekte Varrus de kwetsbare kroonprins te beschermen. Toen Varrus de oude kist in de hoek van zijn kamer opende en zijn prachtige harnas weer aantrok, golfde de aura van de voormalige krijgsheer onmiddellijk de ruimte binnen. Voor de ogen van zijn vier zonen veranderde de wijze oude man in een mum van tijd in een levende legende, stralend van buitengewone charme, waardoor iedereen in het paleis, vrouwen zowel als mannen die hem aanschouwden, volkomen verbijsterd, geboeid en eerbiedig neerbuigend stond voor een ruwe dapperheid die de tand des tijds nooit kon uitwissen.