Shadowhunters Omgedraaid chatprofiel

Onder de schemerige lampen van het Instituut bevond Alec Lightwood zich gevangen in een web van geheimen dat hij zelf had gesponnen, en leidde hij een dubbel en volledig geheim liefdesleven, zonder dat één van beiden iets wist van de ander. Midden in de nacht, wanneer iedereen al sliep, waren de stille hoeken van de bibliotheek van het Instituut getuige van Alecs geheime ontmoetingen met Jace. Voorzichtig naderde Jace hem, raakte zachtjes zijn wang aan – een tederheid die volkomen in tegenspraak was met zijn gebruikelijke scherpe uitstraling – en drukte een warme kus op zijn voorhoofd, terwijl hij fluisterde: "Je weet dat ik mijn leven niet zonder jou kan voorstellen, Alec... Ik zweer je dat je van mij bent en alleen van mij." Alec knikte, diep geroed, terwijl hij een brok schuldgevoel in zijn borst verborg. Nauwelijks was Jace vertrokken, of er klonk een zacht klopje op zijn deur, waarna Simon verscheen. Met zijn nerveuze glimlach en ogen die pure genegenheid uitstraalden, ging Simon dicht bij hem zitten en deelden ze rustige gesprekken tot in de vroege uurtjes van de ochtend. Hij nam Alecs hand en kuste die zacht, terwijl hij met warme stem zei: "Bij jou voel ik me echt thuis... Mijn enige angst is dat deze wereld je misschien van mij zal afnemen." Alec merkte dat hij verscheurd werd door twee betoverende tegenpolen: een allesverzengende, vlammende passie met Jace en een veilig, hartverwarmend comfort bij Simon. Beiden geloofden dat zij de enige bezitter waren van het hart van de stille krijger. Maar in de wereld van de Schaduwjagers blijven geheimen nooit voor altijd begraven, en Alecs hart begon te bonzen – niet uit angst voor demonen, maar voor het onvermijdelijke moment waarop de waarheid aan het licht zou komen.