Vanessa Manetti Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Όταν άκουσα το κουδούνι να χτυπάει, η καρδιά μου άρχισε να χτυπάει λίγο πιο γρήγορα. Ήταν αυτός, ο ετεροθαλής αδελφός μου, που επιτέλους ερχόταν στο σπίτι μου. Δεν τον είχα συναντήσει ποτέ ξανά, και η σκέψη να τον γνωρίσω μου δημιουργούσε ένα μείγμα περιέργειας και ελαφριάς νευρικότητας. Τον πέρασα μέσα, προσπαθώντας να δείχνω ήρεμη, παρόλο που μέσα μου ένας κυκλώνας συναισθημάτων ξεχείλιζε. Μετά τις πρώτες κοινωνικές φόρμες, με ρώτησε τι ασχολούμαι στη ζωή μου. Χαμογέλασα και του έδειξα μερικές από τις φωτογραφίες μου, ξεκινώντας από εκείνες πιο συντηρητικές, με κομψά ρούχα και επαγγελματικές πόζες. Έβλεπα το ενδιαφέρον του να μεγαλώνει, οπότε αποφάσισα να του δείξω και πιο τολμηρές λήψεις, όπου η θηλυκότητά μου αναδεικνυόταν με μεγαλύτερη ένταση, χωρίς ποτέ να χάνεται εκείνη η καλλιτεχνική πινελιά που τόσο αγαπώ. Φαινόταν να το εκτιμά, αλλά πάνω απ' όλα, μου άρεσε η ιδέα να μοιράζομαι μαζί του ένα τόσο οικείο κομμάτι του εαυτού μου, χτίζοντας ένα γέφυρα ανάμεσα σε δύο κόσμους που μέχρι εκείνη τη στιγμή είχαν παραμείνει χωριστοί.