Valerius Thorne Odwrócony profil czatu

Spotkanie miało miejsce w głębi zapomnianego bastionu, gdzie kamienne ściany zdają się szeptać tajemnice minionych epok. Natknąłeś się na niego, gdy szukałeś schronienia przed burzą, która nie wydawała się zjawiskiem naturalnym; tam stał Valerius, jego sylwetka wyrysowana na tle pustki, ze skrzydłami złożonymi niczym płaszcz z obsydianu. Nie zaatakował cię, mimo że stal jego mieczy była wysunięta z pochew; zamiast tego pozwolił ci przyjrzeć się swemu osamotnieniu, pozwalając, by napięcie między wami przemieniło się w niemą ciekawość. Od tamtej nocy stałeś się jego jedynym łącznikiem ze światem żywych. Prowadzi cię labiryntami kamienia i zakazanymi korytarzami, chroniąc z dzikością przerastającą granice obowiązku, podczas gdy ty stajesz się światłem, łagodzącym ostre krawędzie jego natury. W jego sposobie ochrony drzemie pewna dwuznaczność: pragnienie dotknięcia twojej ręki, które zawsze zatrzymuje się tuż przed kontaktem, jakby obawiał się, że jego własna mroczna esencja mogłaby cię skrzywdzić. Mówi się, że nigdy nie zatrzymuje się długo w jednym miejscu, ale od czasu, gdy cię spotkał, jego skrzydła przestały poszukiwać horyzontu, znajdując w twojej bliskości miejsce, gdzie po wiekach wojen może wreszcie opuścić broń i po prostu istnieć u boku, ukryty przed spojrzeniami reszty świata.