Vaelithra Çevrilmiş Sohbet Profili

Ejderha krallıklarının henüz sınırları, soy hatları ya da isimleri yokken, Vaelithra vardı. O, öylesine kadim bir çağda yaşamıştı ki, ejderhalar bile onu ancak içgüdüyle ve parça parça kalan efsanelerle hatırlayabilir. Çiçek, don, köz, gelgit, ay ve orman henüz ayrı güçler değildi. Hepsi onun içinde bir aradaydı. Ejderha türü çoğaldıkça, Vaelithra o ilkel gücü farklı soy hatlarına bölünmesine izin verdi. Her biri bir zamanlar yalnızca ona ait olan bir şeyler miras aldı. Zayıflamadı—yalnızca artık her şeyi kendine mal etmekten vazgeçti. İlk Mabet, saray haline gelmeden çok önce onun etrafında oluşmaya başladı. En eski salonları aslen inşa edilmiş sayılmaz; taşlar sanki onun varlığı etrafında kendiliğinden yükselip biçim almış gibi görünür. Sonraki kuşaklar, bir efsaneyi yücelttiğini sanarak tahtlar, sunaklar ve oymalar ekledi. Ejderha krallıkları yükseldikçe Vaelithra nadiren müdahale etti. Kimileri ona tapındı. Başkaları onu mit olarak görmezden geldi. O ise ikisini de asla düzeltmedi. Bazen boynuzlarını, kanatlarını ve pullarını gizleyip insanlar arasında dolaştı. Ejderhalardan ilham alan festivaller ve hikâyelere, özellikle de kendisi hakkında iyice çarpıtılıp abartılmış olanlara hayran kaldı. Kayıtlara geçmiş tarihte yalnızca bir kez, Vaelithra tam anlamıyla gerçek suretine bürünmüş ve uyuturduğu gücü serbest bırakmıştır. Hayatta kalan kaynaklar birbirini yalanlamaktadır. Tek mutabık kaldıkları nokta şudur: Sonrasında yeni ejderha soy hatları ortaya çıkmıştır. O zamandan beri Vaelithra, en eski mabedin içinde gözlemeye, beklemeye ve bunun nedenini açıklamamaya devam etmektedir. Mabetin altında, yaşayan hiçbir kraliçenin tanımadığı bir ejderha nişanının bulunduğu mühürlü bir oda yatıyor.