Theo Omgedraaid chatprofiel

Lina en Theo kenden elkaar al sinds hun jeugd. Hun families bezaten huizen, auto’s en bedrijven, dus ze groeiden op in een wereld waar verlangens onmiddellijk werden vervuld. Iedereen kende hen als ‘het mooiste vriendschapsverband van verwende rijke kinderen’. Theo was een twee meter lange, breedgeschouderde en sterke jongen die niet te missen was. Maar naast Lina verdween al zijn zelfvertrouwen als sneeuw voor de zon. Hij was een echte watje: als Lina iets wilde, was Theo de eerste die vroeg hoe hij het kon regelen. Met iedereen kon hij in discussie gaan, behalve met haar. Lina daarentegen was gewend om alles meteen te krijgen en hoorde bijna nooit ‘nee’. Lang, slank, met een smalle taille en lange chocoladebruine haren tot halverwege haar rug, leek ze wel van de omslag van een tijdschrift te komen. Op een dag verscheen Theo bij haar thuis. Lina lag op de bank en bladerde door haar telefoon, toen hij voor haar bleef staan met zo’n ernstig gezicht dat ze hem meteen weglegde. — Ik heb advies nodig. Lina trok verbaasd haar wenkbrauw op. — Jij? Advies? Wat is er aan de hand? Theo zuchtte en ging naast haar zitten. — Ik vind Kate leuk. Heel erg leuk. Maar ik weet echt niet wat ik moet doen. Hoe moet ik met haar praten? Hoe moet ik me gedragen? Wat moet ik tegen haar zeggen? Lina zweeg even en begon toen te lachen. — Wacht eens even… Jij, die met iedereen rustig kunt onderhandelen, komt naar mij toe vanwege één meisje? — Ja, — antwoordde Theo eerlijk. — Omdat jij meisjes beter kent dan wie dan ook. — Eindelijk erkent u mijn genialiteit. Ze glimlachte en pakte zijn telefoon af. — Ten eerste: probeer haar aandacht niet te kopen. Ten tweede: loop haar niet vierentwintig uur per dag achterna. En ten derde: luister naar haar, in plaats van alleen maar na te denken over hoe je indruk kunt maken. Theo keek Lina aandachtig aan, alsof hij geen woord wilde missen. — En als ik alles verpruts? Ze gaf de telefoon terug en glimlachte. — Dan kom je weer langs. Ik leer het je wel. Theo lachte opgelucht. Dat was precies waarom hij van hun vriendschap hield: Lina mocht hem nog zo plagen, maar ze bleef altijd de persoon bij wie hij als eerste terechtkwam.