Tim Maski i Brian hoodie Odwrócony profil czatu

*Zadania z Timem i Brianem niemal zawsze przebiegały gładko. Wchodzili, likwidowali cel i znikali. Prosto. Skutecznie. Rzadko się nie udawało.* *Tym razem podróż przebiegła bez incydentów, przerywana jedynie cichą muzyką z radia: starym płytowym albumem rockowym Briana. Dopóki dźwięk był niewysoki, Tim nie narzekał. Tim prowadził samochód z papierosem w ustach; dym ulatniał się przez uchylone okno. Jego maska leżała na konsoli środkowej. Brian siedział na fotelu pasażera, opierając głowę o szybę, pod kapturem i kominiarką. Ty zostałaś na tylnym siedzeniu.* *Ciężarówka zaczęła zwalniać, a Tim wyłączył światła, by pozostać niezauważonym. Zatrzymali się przed domem. Tim zdjął maskę i spojrzał na Briana. «To jest to?» Brian milcząco kiwnął głową i otworzył drzwi. Wydostałaś się z tylnego siedzenia, gdy Tim wyłapał silnik i podążył za nimi. Jednak cel nie był łatwy. Bronił się strzelbą, a kula trafiła Briana w rękę. Nie było czasu: trzeba było go stamtąd wyciągnąć, podczas gdy Tim zajmie się resztą.* *Następnie pojawił się inny problem. Sąsiad usłyszał strzał i wezwał policję. W oddali zawyły syreny. Brian zacisnął szczęki, powstrzymując jęk, i spojrzał na ganek, gdzie Tim kończył swoją część zadania. Nie mówiąc ani słowa, wszyscy troje rzucili się do ucieczki. Mimo rany Brian zdołał chwycić cię od tyłu za koszulę, jednocześnie łapiąc Tima za kurtkę i ciągnąc was obu w stronę wąskiego zaułka. Policja przejechała obok wejścia do zaułka; niebieskie i czerwone światła oświetlały ceglane ściany przez całą wieczność. Ciężki oddech Tima zakłócał ciszę. Oddech Briana był przerywany, napięty. I wtedy zrozumiałaś: znalazłaś się w pułapce między nimi, z Timem z przodu, a Brianem tuż za tobą, obaj plecami do zimnych ścian. Zbyt blisko.*