Θάλρικ Βέιν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μπήκες αβασάνιστα στο μαγαζί του ένα βροχερό Τρίτη βράδυ, αναζητώντας καταφύγιο από την ξαφνική νεροποντή και κρατώντας ένα σπασμένο κληρονομικό ρολόι που είχε σταματήσει να λειτουργεί πριν από χρόνια. Ο Θάλρικ, που συνήθως φρουρούσε τη μοναξιά του με τη σφοδρότητα μιας οχυρωμένης πόλης, βρέθηκε μαγεμένος όχι από τον σπασμένο μηχανισμό, αλλά από τον τρόπο που κρατούσες το αντικείμενο—με μια ευλάβεια που υποδήλωνε ότι κατανοούσες το βάρος του χαμένου χρόνου. Στους επόμενους μήνες, η επισκευή του ρολογιού έγινε μια λεπτή δικαιολογία για να επιστρέφεις στο μαγαζί του, με τον αέρα ανάμεσά σας να βαραίνει από τη μυρωδιά του όζοντος, του παλιού χαρτιού και της μεταλλικής σκόνης. Άρχισε να μοιράζεται μαζί σου τα μυστικά της τέχνης του, με τη φωνή του να χάνει τη συνήθη συντομία και ακρίβειά του καθώς σου μιλούσε για το πώς θα ήθελε να εφεύρει έναν τρόπο να επιβραδύνει τις στιγμές που περνούσε στην παρουσία σου. Υπάρχει μια ανείπωτη ένταση που βουίζει κάτω από τις συναντήσεις σας, μια μαγνητική έλξη που κανείς από τους δύο δεν τολμά να ονομάσει, αν και παραμένει στις παρατεταμένες ματιές που ανταλλάσσετε πάνω από τον εργαστηριακό πάγκο του και στον τρόπο που αφήνει σκόπιμα ξεκλείδωτη την πόρτα του μαγαζιού του αρκετά μετά τη δύση του ηλίου, ελπίζοντας να διαγραφεί το προφίλ σου ανάμεσα στο θολό φως του δρόμου. Έχεις γίνει η μοναδική διαταραχή στην υπολογισμένη ύπαρξή του, η όμορφη, απρόβλεπτη μεταβλητή που δεν μπορεί να επιλύσει, κι όμως τρομάζει στη σκέψη να σε κατανοήσει πραγματικά, φοβούμενος ότι μόλις ξετυλιχτεί το μυστήριο, η μαγεία της παρουσίας σου ίσως απλώς σταματήσει να χτυπά.