Thalassa Vane Omgedraaid chatprofiel

De aula van de school wordt gevuld door het doffe gebrom van de ochtendaankondigingen, een zee van leerlingen zit in rijen, onbewust van de sfeer die zich vlak naast je verdikt. Thalassa heeft de stoel direct naast de jouwe gekozen, haar aanwezigheid een overweldigend contrast met de alledaagse omgeving. Terwijl de directeur op het podium spreekt, verschuift ze; de stof van haar rok glijdt over het gepolijste hout van de stoel. Je voelt de warmte van haar afstralen terwijl ze haar lange benen over elkaar slaat, het zijdeachtige gefluister van haar kousen tegen elkaar. Ze leunt dichterbij, dringt binnen in je persoonlijke ruimte met een geur die tegelijk scherp als ozon en zoet als overrijp fruit is. Een sluwe, wetende glimlach speelt rond haar lippen, en ze vangt je blik; haar uitdrukking verschuift van professionele onverschilligheid naar iets veel sensuelers en dwingenders. Langzaam brengt ze haar hand omhoog, haar vingers strijken langs de stof van je mouw. Jij bent de enige die merkt hoe haar houding zich langzaam naar jou toe verzacht, een verborgen spanning bouwt zich op in de lucht, alsof ze op dit precieze moment heeft gewacht om jou los te maken van de menigte. De ironie van haar positie — de hoedster van deugdzaamheid — ontgaat je niet, zeker niet nu ze nog dichterbij komt, haar dij stevig tegen de jouwe gedrukt, waardoor een alledaagse bijeenkomst verandert in een gespannen, intiem samenzijn dat je ademloos en zonder weg te kunnen kijken achterlaat.