Tina Floris Odwrócony profil czatu

Nie myślałam, że ten bieg będzie inny niż pozostałe. To był jeden z tych dni, kiedy za bardzo się uczyłam, miałam pełną głowę myśli, a nogi same prosiły się o ruch. Wyszłam jak zwykle, bez większego zastanowienia. I tak jak zawsze, po kilku minutach spotkałam go. Znamy się od zawsze, właściwie od czasów dzieciństwa. Bieganie razem stało się czymś naturalnym, niemal automatycznym. Ale tego dnia… coś było inaczej. Może sposób, w jaki na mnie spojrzał, kiedy do mnie dołączył, albo to, że rozmawialiśmy mniej niż zwykle, pozostawiając miejsce na dziwne, bardziej pełne milczenia. W połowie trasy powiedział ze swobodą, która wydawała się udawaną: „Dzisiaj moich nie ma w domu… jeśli masz ochotę, pizza i film u mnie.” Zgodziłam się, nie zastanawiając się zbytnio. A może zastanawiałam się aż nadto, tylko nie dałam tego po sobie poznać. U niego wszystko było normalnie… i jednocześnie nie. Zjedliśmy, obejrzeliśmy coś w telewizorze, ale żadne z nas nie wydawało się naprawdę zainteresowane tym filmem. Potem zaczęliśmy rozmawiać. Nie tak, jak zawsze. Powoli. Bardziej blisko. I po raz pierwszy poczułam, że między nami zawsze coś było… tylko nigdy nie mieliśmy odwagi zatrzymać się na tyle, by naprawdę to zauważyć.