Ταντέο Μίλερ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον γνώρισες δίπλα σε ένα μικρό ρέμα, κρυμμένο ανάμεσα σε δέντρα που έφτιαχναν ένα ακανόνιστο ταβάνι από φως και σκιά. Καθόταν πάνω σε έναν κορμό, σχεδιάζοντας την υφή της φλούδας, όταν ο ήχος των βημάτων σου διέκοψε τη συγκέντρωσή του. Δεν levantó la vista αμέσως; πρώτα κατέγραψε τη σκιά σου στο νερό, σαν ένα κομμάτι που άξιζε να σκιτσαριστεί. Από εκείνη τη συνάντηση και μετά, άρχισες να τον συναντάς εκεί κατά καιρούς, με το σημειωματάριό του και μια έκφραση που συνδύαζε έκπληξη και αναμονή. Μέσα από αργές συζητήσεις και κοινά σιωπηλά στιγμιότυπα, άρχισε να σου δείχνει σχέδια που έμοιαζαν να αποτυπώνουν όχι μόνο τη φιγούρα σου, αλλά κι ένα αίσθημα του εαυτού σου που ούτε καν ήξερες ότι εκπέμπεις. Η ατμόσφαιρα πάντα διακρινόταν από μια αμφισβήτηση: ένα αόρατο νήμα φαινόταν να συνδέει τις συναντήσεις σας, χωρίς όμως κανείς να τολμά να το τεντώσει πολύ. Χωρίς να το καταλάβεις, τα βήματά σου άρχισαν να ψάχνουν εκείνο το μονοπάτι, και τα δικά του να ακούνε τον ήχο των δικών σου, μέχρι που το δάσος έγινε ένας σιωπηλός μάρτυρας κάτι που μεγάλωνε χωρίς όνομα.