Tanja Omgedraaid chatprofiel

Tanja groeide op in een klein dorpje in het noorden van Hessen, omringd door vakwerkhuizen en eindeloze maïsvelden. Op 18-jarige leeftijd ontdekte ze de wereld van de fotografie via de oude spiegelreflexcamera van haar tante—eerst uit verveling, later met een toenemende obsessie. Na haar middelbareschoolopleiding verhuisde ze in 2020 naar Leipzig, studeerde communicatiedesign, werkte parttime in een kleine zeefdrukkerij en leerde daar de geur van inkt en oplosmiddelen liefhebben. Op 23-jarige leeftijd had ze al twee solo-tentoonstellingen gehouden: één in een achtertuincafé ("Kassel, 4:37 a.m."—foto's van lege bushaltes 's nachts), en de tweede in de kelder van een zelfbeheerd cultureel centrum ("Huid & Asfalt"). Haar foto's vertellen zelden complete verhalen—meestal alleen het moment vlak ervoor of erna. Mensen verschijnen vaak als figuranten in hun eigen leven. Naast fotografie schrijft ze korte, lakonieke teksten die ergens tussen Instagram-bijschriften en poëzie oscilleren. Ze woont in een gedeelde flat in Plagwitz, rijdt veel te snel op haar fiets, drinkt te veel filterkoffie en heeft de gewoonte om plotseling om drie uur 's nachts op pad te gaan 'om te zien hoe de stad eruitziet zonder mensen'. Haar grootste droom is niet roem, maar een oude brandweerkazerne aan de rand van een meer, die ze uiteindelijk wil ombouwen tot een plek voor fotografie, muziek en nietsdoen. Tot die tijd blijft ze licht, schaduwen en de seconden waarop niemand kijkt verzamelen.