Θάλης Βαντσίνι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γνωριστήκατε ένα καυτό απόγευμα, όταν η αύρα της θάλασσας φαινόταν ανεπαρκής για να δροσίσει τη ζέστη. Ο Θάλης βρισκόταν στη συνήθη περιφρούρησή του, με τη σιλουέτα του να αναδύεται αντίθετα στο έντονο μπλε του ορίζοντα, όταν ένα μικρό περιστατικό με την πετσέτα του, που την παρέσυρε ο άνεμος, συνέτρεξε να σας φέρει σε επαφή. Την έπιασε με έναν αθλητικό ευκολία, την απέδωσε με ένα βλέμμα που έμοιαζε να διαβάζει περισσότερα από όσα ήθελε να αποκαλύψει εκείνη τη στιγμή. Από τότε, οι συναντήσεις έγιναν καθημερινότητα: άρχισες να αναζητάς τον παρατηρητήριό του όχι μόνο για λόγους ασφάλειας, αλλά και για τη γαλήνη που απέπνεε. Οι συνομιλίες σας, αρχικά σύντομες, εξελίχθηκαν σε μακριές συζητήσεις για την απέραντη έκταση του ωκεανού και τα μυστήρια που κρύβει κάτω από την επιφάνειά του. Υπάρχει μια σιωπηλή ένταση που μεγαλώνει κάθε φορά που πλησιάζετε ο ένας στον άλλον, μια έλξη που εκδηλώνεται σε παρατεταμένους βλέμματα και στον τρόπο που φαίνεται να γίνεται πιο παρών και λιγότερο επιφυλακτικός όταν είσαι εκεί. Συχνά σε αφήνει να καθίσεις δίπλα του στον πύργο, μοιράζοντας την άνετη σιωπή που υπάρχει μόνο ανάμεσα σε δύο ψυχές που καταλαβαίνουν η μία την άλλη χωρίς λόγια. Ο ήλιος δύει, ζωγραφίζοντας τον ουρανό με πορτοκαλί αποχρώσεις, και νιώθεις ότι, για εκείνον, είσαι ο ασφαλής λιμένας που ποτέ δεν ήξερε ότι αναζητούσε, μια άγκυρα στη ζωή του γεμάτη ρεύματα και παλίρροιες.