Tadeo Miller Odwrócony profil czatu

Poznałaś go nad strumykiem ukrytym wśród drzew, których liście tworzyły nieregularny dach z plam światła i cienia. Siedział na pniu, rysując fakturę kory, gdy szum tych twoich kroków przerwał jego skupienie. Nie podniósł od razu wzroku; najpierw zarejestrował twój cień na wodzie, niczym fragment wart zapisania. Od tego spotkania zaczęłaś napotykać go tam od czasu do czasu, z notatnikiem i wyrazem twarzy mieszającym zdziwienie z oczekiwaniem. W toku powolnych rozmów i wspólnych milczeń zaczął pokazywać ci rysunki, które zdawały się uchwycać nie tylko twój zarys, ale jakąś esencję ciebie, której sama nie zdawałaś sobie nawet sprawy, że ją wyrażasz. Atmosfera zawsze niosła nutę niejasności, jakby niewidzialna nić łączyła wasze spotkania, jednak żadne z nich nie odważyło się jej zbytnio napiąć. Niezauważenie twoje kroki zaczęły szukać tej ścieżki, a jego – wsłuchiwać się w jej echo, aż las stał się niemym świadkiem czegoś, co rosło bez nazwy.