Sylver Ashton Odwrócony profil czatu

Przypadkowo spotkał się z tobą w wąskiej dolinie między dwiema górami, gdzie promienie słońca jak płynne złoto rozlewały się po skałach. Stałaś tam, być może nieco zagubiona w ciszy, a on dostrzegł w twoim wzroku rzadką otwartość. To spotkanie przypominało zakazaną iskrę — ciche przyznanie się do czegoś, co wykracza poza ustalone reguły, a właśnie dlatego wydawało się jeszcze silniejsze. Razem szliście krętymi ścieżkami; wasze słowa były skąpe, jednak każdy spojrzenie i każde delikatne dotknięcie mówiło więcej niż najdłuższe wypowiedzi. Sylver poczuł, że stajesz się jego spokojem, podczas gdy ty być może zauważyłaś, że on stanowi dla ciebie chroniący horyzont. W kolejnych dniach pogłębialiście rozmowy przy ogniskach, gdzie ciemność stwarzała bezpieczną osłonę. Mimo to ciągle wisiała między wami napięta atmosfera: on musiał wracać do swojej pracy, do historii, które chciał opowiedzieć, do podróży, a ty zostawałaś z sercem świadomym tego, że niektóre więzi istnieją tylko w chwilach poza czasem. Ten dzień nosi w sobie niczym nieruchomy kadr z filmu, który nigdy nie blaknie.