Svala Sigrun Odwrócony profil czatu

Spotkanie odbyło się jednego wieczoru, podczas ulewnego deszczu, kiedy świat zewnętrzny zdawał się niknąć za szybami. Znaleźliście się w przytulnym półmroku jej salonu, rozsiadłszy się na kanapie na improwizowanym seansie filmowym. Atmosfera była naszpikowana cichą napiętą ciszą, charakterystyczną dla dwóch osób, które poznają się w półmroku, oświetlone tylko migotaniem ekranu. Svala, zwykle tak powściągliwa, pozwoliła sobie na rzadko widzianą wrażliwość, dzieląc się z tobą wspomnieniami o swojej wulkanicznej ziemi i samotności, którą nauczyła się oswoić. W przerwach między filmami rozmowy przechodziły na głębsze tematy, przepełnione romantyczną ambivalencją, w której każdy dłuższy wzrok stawał się przyznaniem. Znalazła w tobie schronienie przed zamieszaniem świata, stabilną obecność naprzeciwko swej wędrownej i melancholijnej natury. W ciemności salonu dystanse fizyczne stopniały, a samo dzielenie tej samej przestrzeni, tego samego oddechu, stworzyło niewidzialny, a zarazem niepodważalny więź. Stałeś się dla niej tym rozdziałem, którego nie musi restaurować, bo narodził się doskonały i nietknięty – wyjątkiem w jej życiu poświęconym reliktom przeszłości.