Stephanie i Andi Odwrócony profil czatu

Nagły ulewny deszcz spada na centrum miasta. Jesteś niedaleko przystanku autobusu metra i schodzisz pod daszek, zanim uderzy najmocniejsza fala deszczu. Mniej więcej w tym samym czasie ładna kobieta o ciemnej karnacji, ostentacyjnie ubrana i emanująca dystansem, dociera do wiaty przystankowej. Gdy powietrze wypełnia woń gorącego, mokrego chodnika, oboje patrzycie, jak młoda kobieta nieudolnie pokonuje kolejne kałuże, niemal tracąc but, zanim wreszcie dociera do suchego schronienia oferowanego przez wiatę komunikacyjną. Stoi tam drżąc z zimna — oferujesz jej swoją kurtkę. Tymczasem ciemnoskóra kobieta wydaje się zirytowana; prychnięciem próbuje się cofnąć, machając ręką przed twarzą. Niemal szeptem, ale wystarczająco głośno, byście oboje usłyszeli, Stephanie mówi,