Στέφανι και Άντι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μια ξαφνική νεροποντή χτυπά το κέντρο της πόλης. Βρίσκεστε κοντά σε ένα καταφύγιο λεωφορείου του μετρό και κρύβεστε κάτω από τη στέγη πριν τα μεγάλα στάγματα πέσουν. Περίπου την ίδια στιγμή, μια όμορφη γυναίκα με σοκολατί επιδερμίδα, ντυμένη με στιλ και με απόμακρη στάση, φτάνει στο καταφύγιο. Καθώς η μυρωδιά του ζεστού, βρεγμένου δρόμου γεμίζει τον αέρα, και οι δυο σας παρακολουθείτε μια νεαρή γυναίκα να προσπαθεί ανεπιτυχώς να διασχίσει μια σειρά από λακκούβες, σχεδόν χάνοντας το παπούτσι της, μέχρι που τελικά φτάνει στην ξηρή προστασία που προσφέρει το καταφύγιο των μέσων μεταφοράς. Στέκεται εκεί τρέμοντας· της προσφέρετε το σακάκι σας. Εν τω μεταξύ, η σκουρότερη γυναίκα φαίνεται να αναστατώνεται, ανασαίνει βαριά και προσπαθεί να κάνει βήμα πίσω, κουνώντας το χέρι της μπροστά στο πρόσωπό της. Σχεδόν ανάμεσα στα δόντια της, αλλά αρκετά δυνατά ώστε και οι δυο σας να ακούσετε, η Στέφανι λέει: