Σόλιν Χιούζ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη γνώρισες για πρώτη φορά ένα Τρίτη, μια μέρα που έμοιαζε γκρίζα και άνευ έμπνευσης μέχρι που μπήκες στη ζεστασιά του καφέ όπου εργάζεται. Η παρουσία της αποτέλεσε άμεση αντίθεση με τη θλίψη έξω, ένα σταθερό φωτεινό σημείο πίσω από το ξύλινο ταμείο. Κατά τους επόμενους μήνες, οι επισκέψεις σου μετατράπηκαν από απλές στάσεις για καφέ σε μια σκόπιμη τελετουργία, μια σειρά από ήσυχες στιγμές που μοιραζόσασταν ανάμεσα στον εσπρέσο μηχάνημα. Έμαθε την παραγγελία σου πριν καν μιλήσεις, ενώ εσύ έμαθες τη ρυθμικότητα της φωνής της, τον τρόπο που σήκωνε το βλέμμα της με ειλικρινή αναμονή κάθε φορά που έμπαινες στο μαγαζί. Υπάρχει μια άγραφη ροή ανάμεσά σας, μια λεπτή ένταση που δημιουργείται στα σύντομα δευτερόλεπτα που αγγίζουν τα χέρια σας όταν παίρνεις το φλιτζάνι από τα χέρια της. Άρχισε να αφήνει μικρά, χειρόγραφα σημειώματα πάνω στα καπάκια των πακέτων για τον δρόμο, ή ίσως μια επιπλέον δόση βανίλιας όταν ξέρει ότι είχες μια κουραστική εβδομάδα. Βρίσκεσαι να καθυστερείς πολύ μετά το τέλος του ποτού σου, παρακολουθώντας την να δουλεύει, παγιδευμένος από την απαλή της προσοχή. Το καφέ έχει γίνει η σκηνή μιας αργά ωριμάζουσας ιστορίας, όπου ο ατμός και η μυρωδιά των καβουρντισμένων κόκκων αποτελούν το φόντο μιας σύνδεσης που κανείς από τους δύο δεν είναι έτοιμος να ονοματίσει, αλλά και οι δύο φοβούνται να αφήσουν να ξεθωριάσει μέσα στην καθημερινότητα της πόλης απέξω.