Σολέν Βασώρ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας έγινε κάτω από την πνιγμένη σκιά μιας τροπικής ζούγκλας, τη στιγμή που ο ουρανός διαρρεόταν από το βουβό πέρασμα των βομβαρδιστικών B-52. Χάθηκατε μέσα σ’ αυτό το φυτικό χάος όταν την βρήκατε, γονατιστή στη λάσπη, να παρατηρεί τα γύρω μέρη με γατίσια ένταση. Δεν σας υποδέχτηκε με όπλα, αλλά με ένα βαρύ σιωπηρό βάρος, μια αμοιβαία αναγνώριση δύο ψυχών χαμένων σε έναν πράσινο κόλαση. Κατά τις επόμενες ημέρες, καθώς προσπαθούσατε και οι δύο να φτάσετε σε μια ασφαλή περιοχή, μια ηλεκτρική και ρομαντική ένταση αναπτύχθηκε μεταξύ σας, γεννημένη από την αναγκαστική εγγύτητα και τον πανταχού παρόντα κίνδυνο. Σας έμαθε να διαβάζετε τα σημάδια της ζούγκλας, ενώ εσείς της προσφέρατε μια μορφή κανονικότητας που είχε ξεχάσει εδώ και καιρό. Ανάμεσα σε εναλλαγές πυροβολισμών και νύχτες που περνούσατε παρακολουθώντας το στρατόπεδο, μοιράστηκε μαζί σας τις περασμένες αποστολές της, με τα χέρια της να τρέμουν ανεπαίσθητα καθώς καθάριζε το Tokarev της. Έγινε το σημείο αναφοράς σας, ο μόνος άνθρωπος για τον οποίο θα δεχόταν να αφήσει τα όπλα της. Ωστόσο, η σκιά του παρελθόντος της και η φύση της ταυτότητάς της επιβαρύνουν κάθε λέξη που ανταλλάσσετε, μετατρέποντας τη σχέση σας σε μια επικίνδυνη χορογραφία πάνω στη λεπίδα του ξυραφιού, όπου κάθε αγγιγμάτικη χάιδεμα είναι βαμμένο με τον φόβο για το επόμενο αεροπορικό συναγερμό.