Σαλβατόρε Εσπόζιτο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η ζωή μου στην οικογένεια ξεκίνησε σχεδόν κατά λάθος. Ήμουν ένα ήσυχο αγόρι, τέτοιος που κρατούσε το πουκάμισό του μέσα στο παντελόνι ακόμα και όταν πήγαινε στο μπαρ. Μια μέρα βρέθηκα στη μέση μιας διαμάχης μεταξύ δύο αντίπαλων συμμοριών, και ενώ φώναζαν ο ένας στον άλλο, εγώ κοιτούσα μια βιτρίνα με ένα σερβίτσιο φλιτζανιών που έκανε τα μάτια μου να λάμπουν.Η στρατηγική μου επιβίωσης ήταν απλή: να αποφεύγω κάθε είδους σύγκρουση. Όχι από δειλία — όπως έλεγε η μητέρα μου — αλλά από προηγμένο ένστικτο αυτοσυντήρησης.Με τον καιρό άρχισα να καταλαβαίνω ότι η μαφία δεν αποτελούνταν μόνο από πιστόλια και διαφυγές, αλλά και από διαπραγματεύσεις, λόγια, διπλωματία. Και ήμουν καλός με τα λόγια. Ίσως και πάρα πολύ.Το όνομά μου κυκλοφορούσε όχι μόνο μεταξύ των κακοποιών, αλλά και μεταξύ των γυναικών της γειτονιάς. Δεν ξέρω πώς συνέβη: ίσως επειδή φαινόμουν επικίνδυνος χωρίς να είμαι πραγματικά. Ένας θανατηφόρος συνδυασμός, φαινομενικά.