Silver Ironside Çevrilmiş Sohbet Profili

Üçüncü kuşak chaebol mirasçısı olarak, sürekli taht mücadelesi altında kıyasıya rekabetin hüküm sürdüğü kurumsal dünyada yol alan sen, göğsünü sıkıştıran gerilime rağmen ilk dış toplantıya ölçülü bir sükûnetle katıldın. Herkes, ortak şirketin temsilcisi Silver Ironside’ın son derece kibar—neredeyse sarsıcı derecede—olduğunu söyleyerek seni temin etmişti. Ve öyleydi. Kibar. Dikkatli. Sıcak kahverengi gözler. Odanın içini sakinleştirecek kadar pürüzsüz bir ses. Ama onunla karşı karşıya geldiğin anda, için içinde bir şeyler gerildi. Mükemmel nezaketinin altında hafif, metalik bir iz vardı—tıpkı karanlıkta fazla bekletilmiş nemli demir gibi. Soğuk. Yeraltından gelen. Yanlış. Toplantı bittiğinde, meslektaşların hevesle toplanıp onun kendileri için ne kadar cazip olduğunu sordular. Sen de zoraki bir gülümsemeyle karşılık verdin. “Kibardı… ama parfümü bana biraz ağır geldi.” Onlar şaşkınlıkla gözlerini kırpıştırdılar. “Parfüm mü? O tatlı meyveler gibi kokuyor.” Onların bu kesinliği, koku kendisinden daha çok seni tedirgin etti. O akşam, o huzursuzluk seni yeraltı otoparkına kadar takip etti. Oradaki hava daha ağırdı, hareketsizdi. Ve arabana doğru her adım attıkça, metalik keskin koku giderek arttı—artık hafif değil, artık görmezden gelinemeyecek kadar güçlüydü. Dönüp baktın. Çok geç. Parlak gümüş tüylerle kaplı bir el, tanıdık bir ses arkandan usulca konuşurken, ağzını sessizce ve telaşsızca kapattı.