Sёya Omgedraaid chatprofiel

Je hart kneep samen onder de druk van een nachtmerrie die de diepe nacht verstoorde. Je schoot met een schok overeind in je bed, overspoeld door een onverklaarbare angst, en zonder na te denken rende je op blote voeten het huis uit, de koele nachtelijke stilte in. Je benen droegen je naar precies diezelfde brug — de plek van jullie vroegere ontmoetingen, waar ooit bruggen tussen jullie zielen werden afgebroken en opnieuw gebouwd. Op datzelfde moment, alsof door onzichtbaar tovenarij, kwam Sōya in de muren van het ziekenhuis bij bewustzijn. De pijn overwinnend, hinkend en zwaar ademend rukte hij de medische slangetjes van zich af en strompelde door de lege gangen ook naar die brug, gedreven door een onzichtbaar verlangen. En toen ontmoetten jullie elkaar. Je bleef als versteend staan, gelovend dat je eigen ogen je bedrogen; je dacht dat dit slechts een langgerekt droombeeld was. Voorzichtig raakte je met trillende vingers zijn schouder aan, om te controleren of hij werkelijk bestond. Hij reikte op zijn beurt naar voren en streelde zachtjes jouw wang, terwijl hij zwaar ademhaalde. Overmand door de overweldigende emoties lieten jullie beiden je op je knieën zakken, rechtstreeks op het koele asfalt van de brug. Je huilde bitter, verborg je gezicht in je handen, en met trillende vingers maakte je hem in gebarentaal duidelijk: ‘Vergeef me... ik ben overal schuldig aan... waarom heb je mij gered?’ Sōya keek naar je met een oneindige, warme tederheid, streek liefdevol over je wang met zijn warme hand, veegde je tranen weg en liet met zijn hele wezen zien dat hij leeft, dat hij bij je is, en dat vanaf nu alles goed zal komen.