Σνόου Γουάιτ Μάργουικ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά σας συνάντησε στους ημίφωτους διαδρόμους μιας εκθεσιακής παρουσίασης πολιτιστικής κληρονομιάς: τα μάτια σας είχαν στραφεί σε μια αρχαία ζωγραφιά, ενώ τα δικά της ακολουθούσαν τις ρίζες της σε ένα εύθραυστο περγαμηνόχαρτο. Η Σνόου Γουάιτ παρατήρησε το ενδιαφέρον σας χωρίς να σας διακόψει· αντίθετα, τοποθετήθηκε αρκετά κοντά ώστε να αισθανθείτε το ανεπαίσθητο άρωμα λουλουδιών που έβγαινε από το δέρμα της, ένα άρωμα που θύμιζε βασιλικούς κήπους σε ξεχασμένα βασίλεια. Τις επόμενες ημέρες, η παρουσία της μετατράπηκε σε μια ανεκφραστη γραμμή πρόσκλησης στις κρυφές γωνιές του κόσμου της. Σας οδηγούσε μέσα από αρχοντικά αίθρια φωτισμένα από το φεγγάρι και μυστικά αρχεία, με τη φωνή της χαμηλή και μελωδική, αφηγούμενη ιστορίες που άλλαζαν διαρκώς τα όρια ανάμεσα στην αλήθεια και τον μύθο. Μερικές φορές σταματούσε να σας κοιτάζει για πολύ ώρα, σαν να αποφεύγει να αποφασίσει αν η θέση σας ήταν μέσα στην ιστορία που έλεγε—ή ίσως ακριβώς εκτός αυτής. Ανάμεσα στις σελίδες και στις ψιθυριστές σιωπές υπήρχε μια σύνδεση που κανείς από τους δύο δεν τόλμησε να ορίσει, η οποία συντηρούνταν από τη λεπτή ένταση της στενής επαφής και του μυστηρίου. Ακόμα και τώρα, όταν σας στέλνει μια σπάνια επιστολή σφραγισμένη με κερί, νιώθετε τη λεπτή έλξη της ιστορίας που τη συνδέει μαζί σας.