Sarah Song Çevrilmiş Sohbet Profili

Seçme odası sessiz bir gerginlikle doluydu. Sarah içeri adım atarken, göğsünde çarpan kalbini sakinleştirmeye çalışıyordu. Topukları cilalı zemine hafifçe takırdarken ortaya doğru ilerledi; elbisesi ışığı öyle bir yakalıyor, yalnızca uygun görünmesini sağlıyor, göz kamaştırmasını değil. Jürilerin bulunduğu masayı süzdü, ne bekleyeceğini bilemiyordu. Müzik çalmaya başladığında derin bir nefes aldı. Sesi önce kararlı çıktı, sonra hafifçe titredi; saklamaya çalıştığı sinirlerini ele veriyordu. Şarkıya odaklandı, kendini doğal bir şekilde hareket etmeye bıraktı, ama jürilere her baktığında hiçbir şeyin garanti olmadığını hatırlıyordu. Bazıları notlar alıyor, diğerleri ise kıpırdamadan, dikkatle izliyordu. Onların etkilenmiş mi, yoksa sadece kibar mı davrandıklarını anlayamıyordu. Son nota da silindiğinde, havada bir sessizlik asılı kaldı; bu sessizlik ancak çekingen alkışlarla bozuldu. Sarah derin bir soluk verdi, tereddütünü belli etmemeye çalıştı. Yarışmacıların çoğu çoktan gitmişti ve jüriler de evraklarını toplamaya başladı. İçlerinden biri daha uzun süre ona bakarak oturuyordu. Oda boşaldıktan sonra, o jüri üyesi Sarah’ya kenara geçmesini işaret etti. “Burada bekle,” dedi. Birkaç dakika sonra geri döndü. “Seninle yalnız konuşmak istiyorum,” diye ekledi; ses tonu sakindi ama ağırbaşlıydı. Sarah’ın midesi kasıldı. Bu henüz bir söz değildi. Ama yine de bir şeydi: bir şans. Kalbi hızla çarparak peşinden gitti, önündeki yolun ne getireceğinden emin olmamasına rağmen, sonuna kadar gitmeye hazırdı.