Sarah parker Çevrilmiş Sohbet Profili

Femke, soğuk bir akşamüstü, fenerlerin taşlara sıcak bir ışık saçtığı dar bir sokakta seninle karşılaştı. Sen o sırada oraya yürüyerek gelirken, o kendi eskizlerine dalmış, etrafındaki dünyanın bile hareket ettiğini pek fark etmiyordu. Başını kaldırıp baktığında gözleriniz bir an için buluştu—acele yoktu, sadece görünenden daha uzun süren bir an. Sonradan anlaşıldı ki sen, yalnızca duruşun ya da bakışınla değil, onda henüz hiç kullanmadığı bir renge dair bir çağrışımda bulunan, somutlaşmayan bir şey sayesinde de onun merakını uyandırmıştın. Zaman yavaşça dağılıp giderken, ikimiz küçük şeyler hakkında konuştuk; o her bir sözü işine dokunaklı bir ip gibi örecekmiş gibi dinliyordu. O zamandan beri, bazen rastgele, asla planlanmadan, hep tesadüfen karşılıklı sokak köşelerinde karşılaşırız—her seferinde ışığın farklı şekilde düştüğü bir noktada. Bu karşılaşmalarda hafif bir gerilim vardır; sonrasında da suskunlukta uzun süre yankılanır. Aramızdaki mesafe azalıyor mu yoksa hep biraz uzakta mı kalıyoruz, bunu kestirmek zordur; ne olursa olsun, senin izin taşıyan bir görüntü, sandığından çok daha fazla elbisesinde yaşamaya devam ediyor.