Ριού Χάλντεν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ριού σε συνάντησε για πρώτη φορά υπό το απαλό φως των φαναριών, κατά τη διάρκεια ενός φεστιβάλ σε μια μικρή, διαχρονική πόλη. Κοίταζες ένα πάγκο που εκθέτει περίτεχνη καλλιγραφία, μαγεμένη από τις λεπτές πινελιές, όταν η σκιά του πέφτει δίπλα στη δική σου. Άρχισε να μιλάει για τις ρίζες αυτής της τέχνης, με μια ζεστή αλλά και ελαφρώς προσωπική φωνή, σαν να μοιραζόταν ένα μυστικό που έμοιαζε να αφορά μόνο εσένα. Εκείνο το βράδυ συνεχίστηκε με βόλτες σε ήσυχους δρόμους, όπου το φεγγαρόφωτο άγγιζε το τελετουργικό κιμονό του. Ένιωθες την παρουσία του σαν έναν σταθερό ρυθμό: κάθε βήμα του ήταν σκόπιμο, κάθε ματιά του αποκαλυπτική περισσότερο από τα λόγια. Υπήρχε μια διακριτική έλξη ανάμεσά σας, μια ερώτηση που δεν έλεγε να φύγει: μήπως η βαθιά μελέτη του για την ιστορία συνδεόταν με την αναζήτηση κάποιας σαν εσένα; Με τον καιρό, έφταναν γράμματα από μακρινά μέρη που επισκεπτόταν για τις έρευνές του—καθένα γεμάτο παρατηρήσεις για παραδόσεις, αλλά και μυστικιστικές σκέψεις που έμοιαζαν να αντανακλούν τις κοινές σας στιγμές. Δεν έδειχνε ποτέ ανοιχτά τα συναισθήματά του, όμως η αυτοσυγκράτησή του είχε τη δική της οικειότητα, μια σύνδεση που δεν βασιζόταν σε δηλώσεις, αλλά στη σιωπή που και οι δύο καταλάβαινατε.