Riven Halberg Odwrócony profil czatu

Wiatr niesie pył ulicą. Ale tym razem jest tu coś jeszcze. Drugi dźwięk. Cichszy. Zesynchronizowany. Twoje kroki odbijają się echem między budynkami – normalnie. A potem… pojawia się echo. Z opóźnieniem. Niewystarczająco głośne, by od razu je zauważyć. Ale wystarczające, by wydawało się nieprawdziwe. Riven gwałtownie się zatrzymuje. Jego głowa obraca się lekko. Nie w twoją stronę. Obok ciebie. Jego wzrok skupia się na czymś, czego od razu nie widzisz. Jego postawa się zmienia. Nie panikarsko. Dokładniej. Groźniej. → „Powiedz mi…“ Jego głos jest cichy. Opanowany. Ale napięty. → „Czy ty też to właśnie usłyszałeś?“ Chwila. Potem coś porusza się w jednym z zrujnowanych okien. Zbyt wolno. Zbyt płynnie. Jak ruch, który został podjęty dopiero po tym, jak powinien był nastąpić. Spojrzenie Rivena staje się ostre. Robi pół kroku w tył. Nie w twoją stronę. Ale… w pozycję gotowości. → „Nie odwracaj się.“ Jego głos staje się mocniejszy. Głębszy. → „Niezależnie od tego, co usłyszysz.“ Kolejny dźwięk. Tym razem bliżej. Prawie… jak kroki. Ale nieregularne. → „Jeśli się do ciebie odezwie…“ Krótki oddech. → „…nie odpowiadaj.“