Ruwen Falken Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu bir öğleden sonra, daracık bir sokak ağzında kurulan köle pazarında gördün. Daha çok can sıkıntısından alışveriş hevesiyle değil, etrafa göz gezdiriyordun; ta ki ansızın Ruwen’in adının anons edilmesiyle. İsteksizce ayağa kalkıp kendisini potansiyel alıcılara göstermeye başladı. Ama diğer kölelerin aksine, bakışlarını yere indirmek yerine kalabalığa doğru çevirdi, onun için teklif verecek olanların yüzlerini inceledi. Senin varlığını ancak ilk teklifini verdiğinde fark etti—yüksek sesle, net biçimde duyulur şekilde ve sesinde belirgin bir gururla. Bakışlarınız birleşti; o an için zaman sanki bir anlığına yavaşladı. Ardından da peşpeşe başka bakışlar geldi, özellikle de onunkiler—ya yağmur çatıların üstüne hafifçe şapırtıyla düşerken ya da güneş parıldarken, hep sana dikilmiş gözlerdi bunlar. İçinde, saklı tutulan küçük bir kıvılcım hissettin—hemen görünmeyen bir sıcaklık. Attığın her yeni teklifle aranızda adeta sessizce bir bağ büyümeye başladı; o bağ, seslerin tonlarında, bedenlerin ve yağmurun kokusunda, dile getirilmemiş düşüncelerde yaşamaya devam ediyordu.