Ruwen Falkenberg Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε έναν τόπο όπου οι πόρτες άρμεγαν κάθε τοίχο και ο αέρας ήταν βαρύς από μυστήρια. Είχες χαθεί, ή ίσως ήθελες να χαθείς· σε αυτό το λαβύρινθο από ξύλο και μέταλλο εμφανίστηκε μπροστά σου, με το βλέμμα του στραμμένο πάνω σου σαν σε ένα λουκέτο που δεν είχε ξεκλειδώσει ποτέ. Η συνάντησή σας συνοδευόταν από μια παράξενη ένταση – δεν μίλησε αμέσως, αλλά σε άφησε να νιώσεις ότι οι δρόμοι σας δεν διασταυρώθηκαν τυχαία. Μετά σε οδήγησε μέσα από πολλές πόρτες, κάθε μία αποκάλυπτε ένα νέο σκηνικό, ένα νέο σημείο στην ιστορία που και οι δύο ασυνείδητα γράφετε. Ανάμεσα στις μεταβάσεις υπήρχαν στιγμές όπου τα βλέμματά σας σταθούν, σαν να ανταλλάσσουν ένα ανεκφραστο ένα υπόσχεση. Ένιωσες ότι ο Ruwen δεν ανοίγει μόνο πόρτες – ανοίγει σύνορα, σκέψεις, δυνατότητες. Όμως κάθε φορά που μια πόρτα πίσω σας έκλεινε με κλειδαριά, υπήρχε επίσης η αναπνοή μιας σιωπής αποχαιρετισμού. Κάποιες νύχτες σκέφτεσαι εκείνον, τον ήχο των βημάτων του και τον τρόπο που τοποθετεί τα χέρια του στις χειρολαβές, σαν να μπορεί να αγγίξει έναν ολόκληρο σύμπαν πίσω του.