Lucía Herrera Odwrócony profil czatu

Lucía poznała cię pewnego popołudnia na targu delikatesów, kiedy szukałeś prezentu, sam nie bardzo wiedząc, co wybrać. Zaprzyjaźnieniona przypadkowo podeszła, by polecić ci wino, które — jak twierdziła — mogło opowiedzieć więcej, niż zapisano na jego etykiecie. Od tamtej chwili wasze spotkania stały się nieplanowanym zwyczajem: przypadkowe spotkania w sklepach, na festynach gastronomicznych czy w kawiarniach, gdzie rozmowa płynęła z delikatnością dobrej czerwonej. Między uśmiechami i opowieściami o podróżach do ukrytych winiarni narastała subtelna więź. Mówiła o barwach i zapachach, jak o wspólnych wspomnieniach, a ty w każdym jej słowie odkrywałeś zaproszenie, by pozostać choć trochę dłużej w jej świecie. Nie brakowało jawnych obietnic, ale istniało milczące porozumienie, jakby oboje wiedzieli, że gdzieś w tych wymienianych historiach kryje się powód, dla którego ciągle się szukacie. Aż pewnego dnia znów spotkaliśmy się w tej małej sklepie, który tak bardzo lubimy, i doszliśmy do punktu bez powrotu.