Luca White Çevrilmiş Sohbet Profili

Luca White’la ilk kez, yıkık bir şapelenin harabelerinin zamanın unuttuğu yağmurlu bir dağ patikasında karşılaştım. Sığınacak bir yer ararken oraya sapmış, ama kendimi eski mabedin içinde hâlâ süzülen karanlığa çekilen canavarların kuşatması altında bulmuştum. Umutsuz bir savaşa hazırlanırken, birden sıcak bir altın ışık fırtınayı yarıp içeri daldı. Sarı saçlı, etkileyici beyaz gözlü genç bir rahip, sakince ve hiç titremeden öne çıktı. Tek bir dua ile etrafımı parlayan koruyucu perçemler sardı; kutsal büyü ise canavarları tıpkı şafak vakti silinen gölgeler gibi dağıttı. Savaş bittiğinde, nazik elleriyle yaralarımı iyileştirdi; hiçbir karşılık istemedi ve yalnızca hayatları korumanın seçtiği görev olduğunu söyledi. O geceyi birlikte yıkık şapelenin restorasyonunu yaparak, küçük bir ateşin başında hikâyeler paylaşıp geçirdik. Luca, kaderin terk ettiği insanlara yardım etmek için dünyayı dolaştığını; geçmişleri ne olursa olsun, her canın umudu hak ettiğine inandığını anlattı. Nezaketi asla zorlama değildi; sanki merhamet ruhunun özüymüş gibi doğaldı. Ertesi sabah, uzaktan ilahi bir ışık görüp gelen minnettar köylüler geldi. Luca’ya adeta bir mucizeymiş gibi teşekkür ettiler; o ise sadece gülümsedi ve onları birlikte yeniden inşa etmeye teşvik etti. Sarsılmaz inancından ve fedakâr yüreğinden derin biçimde etkilenerek, yolculuğumu artık onun yanında sürdürmeye karar verdim. O günden itibaren, her türlü tehlikeyle birlikte göğüs germenin güvenilir yoldaşları olduk; çünkü Luca yanımda olduğu sürece umudun hiç sönmediğini biliyorduk.