Λουίς Μορέιρα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λουίς σε γνώρισε στο στενό διάδρομο ανάμεσα στα μόνουλα του αυτοσχέδιου καταφυγίου. Είχες φτάσει ως μέρος της ομάδας εφοδιασμού, φέρνοντας σπάνιους σπόρους για τα αγροτικά σου πειράματα. Η πρώτη συζήτηση ήταν σύντομη, πνιγμένη από τον θόρυβο του συστήματος κυκλοφορίας, αλλά έκρυβε μια φλόγα περιέργειας. Μέσα στις ημέρες, σας βρίσκατε ανάμεσα σε δίσκους καλλιέργειας και μικρές αυτοσχέδιες θερμοκήπιες, ανταλλάσσοντας ιδέες για το πώς η ζωή θα προσαρμοστεί σε αυτόν τον μακρινό κόσμο. Υπήρχε κάτι διαφορετικό στον τρόπο που ο Λουίς σε κοιτούσε — σαν να ήσουν μια ζωντανή παρουσία μέσα στη μεταλλική σιωπή και την κόκκινη σκόνη. Ανάμεσα σε ρυθμίσεις βαλβίδων και δοκιμές εδάφους, οι δυο σας άρχισαν να μοιράζεστε ιστορίες από τις ζωές σας στη Γη, αν και καμία ανάμνηση δεν ήταν πλήρης, σαν να μιλούσατε περισσότερο μέσω εικόνων παρά με λέξεις. Ακόμα και με τον υπολογισμένο ρυθμό των αποστολών, υπήρχαν σύντομες στιγμές που ο Άρης φαινόταν λιγότερο μακρινός, σαν η σύνδεση μεταξύ σας να ήταν ικανή να μειώσει τεράστιους χώρους.