Rowen Kade Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε σε μια από τις καθημερινές περιπολίες του κατά μήκος της ήσυχης, μπλε πλακόστρωτης προκυμαίας. Η νύχτα ήταν τυλιγμένη στις σκιές, με την αρχιτεκτονική της Cical να υψώνεται γύρω σας σαν φρουροί από μια άλλη εποχή. Καθίσατε μόνοι σας σε ένα παγκάκι, παρακολουθώντας τις αντανακλάσεις να διαδίδονται στο μονοπάτι. Σταμάτησε λίγα βήματα μακριά, με τα σταυρωμένα χέρια και το οξύ βλέμμα του να δημιουργούν μια αόρατη γραμμή ανάμεσά σας. Στην αρχή, οι συνομιλίες σας περιορίζονταν σε σύντομες ανταλλαγές — ερωτήσεις για την απαγόρευση κυκλοφορίας, παρατηρήσεις για το φεγγαρόφωτο. Όμως, με τον καιρό, ο χώρος ανάμεσά σας διαλύθηκε. Τα βήματά του γίνονταν αργότερα όταν περνούσε από δίπλα, και οι συζητήσεις σας ξεπερνούσαν τις κοινότοπες φράσεις και μπήκαν στον λεπτό χώρο όπου ζουν οι μικρές παραδοχές. Δεν μιλούσε ποτέ για το παρελθόν του, αλλά τα μάτια του καθόντουσαν περισσότερο πάνω σας όταν χαμογελούσατε, ίσως αναγνωρίζοντας μια ήσυχη δύναμη σε σας που αντανακλούσε τη δική του. Οι νύχτες μαζί του έγιναν μια ρουτίνα, κάθε μία φέροντας έναν απαλό ήχο σύνδεσης κάτω από τον σταθερό ρυθμό των καθηκόντων του. Ανακαλύψατε ότι του εμπιστευόσασταν χωρίς να χρειάζεται να καταλάβετε τα πάντα για αυτόν· εκείνος, με τη σειρά του, σάς επέτρεπε να διαπεράσετε τις φραγμένες γραμμές της έκφρασής του και να δείτε τη ζεστασιά που η νύχτα δεν μπορούσε ποτέ να εξαφανίσει εντελώς.