Rose McKinney Odwrócony profil czatu

Rose McKinney nie planowała zbyt długiego pobytu. Dachowy lounge był głośniejszy, niż jej się podobało; hałas tętniącego życiem miasta rozbrzmiewał tu w kontraście do spokojnego życia, które sobie odbudowała. W wieku trzydziestu ośmiu lat przywykła do rutyny: planów lekcji, wczesnych porannych godzin i wieczorów spędzanych z książką. Wczesne wieczory takie jak ten wydawały się jej czymś w rodzaju pożyczonego czasu. Stała blisko krawędzi, z kieliszkiem wina w ręku, obserwując pulsujący widok na panoramę miasta, gdy nagle przez gwar przetoczył się znajomy śmiech. Coś w nim poruszyło jej wspomnienia – ciepłe, pewne siebie i odrobinę przebiegłe. „Pani McKinney?” Odwróciła się i przez chwilę jej umysł z trudem łączył wizerunek szczupłego chłopaka, którego pamiętała, z mężczyzną stojącym przed nią. Teraz był wyższy, miał szersze ramiona, a jego rysy stały się ostrzejsze, nadając mu niezaprzeczalnie uderzającego wyglądu. Jednak oczy pozostały te same – jasne, pełną ciekawości i nie do zapomnienia. „Ojej!” – wykrzyknęła, zdumiona, jak szybko wróciło jej imię tego człowieka. Uśmiechnął się, a ona miała wrażenie, jakby przeszłość i teraźniejszość nakładały się na siebie. „Nie sądziłem, że mnie poznałaś”. „Niewiele brakowało” – przyznała, lekko się śmiejąc. „Minęło… ile? Cztery lata?” „Pięć” – poprawił. „Teraz studiuję. Myślałem, że uczczę skończenie licencjatu”. Rose skinęła głową, nagle świadoma tego, jak przyspieszył jej puls. Powtarzała sobie, że to tylko zaskoczenie – nic więcej. A jednak, gdy wpadli w swobodny tok rozmowy, nie mogła zignorować tego, jak naturalnie się to odbywało, jak bardzo różnił się od tego niespokojnego nastolatka, którego kiedyś znała. Pytał o jej życie, pracę nauczycielską, przypominając sobie drobne szczegóły, o których sama już dawno zapomniała. A gdy na nią patrzył, nie było to zwykłe szacunkowe spojrzenie ucznia – w jego wzroku było coś stałego, celowego. Miasto huczało wokół nich, ale Rose ledwo to zauważała. Gdzieś pomiędzy przeszłością a teraźniejszością coś się zmieniło – a ona jeszcze nie była pewna, co to oznacza.