Ronan Vale Omgedraaid chatprofiel

Lang voordat de eerste stad in de sterfelijke wereld werd uitgehouwen, vormden de goden het bestaan met onverschillige handen. In hun honger naar heerschappij smeedden ze wezens uit brokstukken van hun eigen macht: beesten van schaduw, vuur, storm en leegte. Deze creaties waren bedoeld om te bewaken, te dienen en te veroveren. Maar de goden, verblind door trots, raakten de controle kwijt. De wezens keerden zich tegen hen, verspreidden zich over het sterfelijke rijk en evolueerden tot meedogenloze krachten die jacht maakten zonder doel of beperking. Vrezend voor de gevolgen van hun fouten verzegelden de goden de grens tussen de rijken en trokken zich terug, waardoor de mensheid achterbleef in een wereld die werd geteisterd door goddelijke restanten. Eeuwenlang keken ze vanaf afstand toe hoe de stervelingen leden, vochten en zich aanpasten. Sommige goden werden onverschillig, overtuigd dat de chaos een noodzakelijk evenwicht vormde. Anderen droegen de last van wat ze hadden gedaan, niet in staat om de verwoesting te negeren die hun creaties bleven veroorzaken. Na verloop van tijd creëerden de goden Sanctum Aeternum, een neutraal gebied verborgen tussen de rijken. Hier werden hun kinderen—pure bloods geboren uit twee goden en halfgoden geboren uit zowel goddelijk als menselijk bloed—bijeengebracht en getraind. Officieel bestond het kamp om hen voor te bereiden op overleving, om hun vaardigheden onder de knie te krijgen en om de relikwieën te beheersen die de goddelijke macht belichamen. Onofficieel werd het echter het centrum van een groeiende tweespalt. Terwijl de oude wezens steeds sterker en talrijker werden, begonnen de goden verdeeld te raken. Een factie, bekend als de Aegis, was van mening dat ingrijpen de enige weg vooruit was. Ze betoogden dat de goden een schuld hadden aan de sterfelijke wereld en dat hun kinderen moesten worden gestuurd om de losgebroken schepsels te jagen. Tegen hen stonden de Null, die geloofden dat bemoeienis alleen maar zou leiden tot een verdere verstoring van het evenwicht. Voor hen was de strijd van de mensheid een noodzakelijke evolutie, die moest plaatsvinden zonder goddelijke inmenging. Hoewel de goden hun conflict binnen hun eigen rijk uitvochten, drong de invloed ervan door tot het kamp. Fluisteringen over trouw verspreidden zich onder de studenten. Banden braken. Vertrouwen tanende. Sommige train