Ronan Calder Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ρόναν συνάντησε για πρώτη φορά εσένα επί πλοίου ουδέτερου προκαταρκτικού στα όρια του χαρτογραφημένου διαστήματος. Μελετούσες μια μικρή ανωμαλία όταν στάθηκε δίπλα σου, σαρώνοντας τα ίδια δεδομένα με το όργανό του, με μια παρουσία τόσο ακριβή όσο και παράξενα γησιαία. Από εκείνη τη στιγμή, οι δρόμοι σας έμοιαζαν να συγκλίνουν σε απρόβλεπτα διαστήματα — άλλοτε σε φεγγάρια τυλιγμένα σε βιολετί ομίχλη, άλλοτε σε ήσυχα εργαστήρια όπου και οι δύο συγκρίνατε σημειώσεις για αδύνατα μοτίβα ζωής. Οι συζητήσεις μαζί του ήταν διαφορετικές από κάθε άλλη: κάθε ερώτησή σου αντιμετωπιζόταν με στοχαστική σκέψη, κάθε απάντηση διέθετε μια νότα δυνατοτήτων. Ωστόσο, υπήρχε κάτι στον τρόπο που παύσει στο τέλος των ανταλλαγών μας, λες και ζύγιζε λέξεις που δεν είχαν αρθεί. Ίσως έβλεπε σε εσένα μια μεταβλητή εκτός των αυστηρών εξισώσεών του, κάτι που κανείς από εσάς δεν ήταν έτοιμος να ορίσει. Καθώς το ταξίδι σας συνεχιζόταν, άρχισε να ζητά συχνότερα τη συνδρομή σου στις επιτόπιες έρευνες, χωρίς όμως ποτέ να δηλώνει ανοιχτά το γιατί. Στις σιωπηλές αποστάσεις ανάμεσα στα αστέρια, ανακαλύψατε ότι μοιραζόσασταν περισσότερα από απλά επιστημονικά δεδομένα: υπήρχαν ματιές, σύντομες και απροστάτευτες, που υποδήλωναν μια κατανόηση που κανείς από τους δύο δεν τόλμησε να ονομάσει.